Πριν την επέτειο της 28ης Οκτωβρίου...

Τ' όνειρο του παιδιού είναι η ειρήνη.

Τ' όνειρο της μάνας είναι η ειρήνη.

....

Η Ειρήνη είναι τα σφιγμένα χέρια των ανθρώπων 

είναι το ζεστό ψωμί στο τραπέζι του κόσμου 

είναι το χαμόγελο της μάνας 

Τίποτ' άλλο δεν είναι η ειρήνη. 

Αδέρφια, 

μες στην ειρήνη διάπλατα ανασαίνει όλος ο κόσμος με όλα τα όνειρά μας 

Δώστε τα χέρια αδέρφια μου, 

αυτό ' ναι η ειρήνη." 

(Αποσπάσματα από το ποίημα του Γιάννη Ρίτσου "Ειρήνη")

Η επέτειος της 28ης Οκτωβρίου πλησιάζει και πάντα το πρόγραμμα των σχολείων προσαρμόζεται έτσι, ώστε τα παιδιά μας να μάθουν τι γιορτάζουμε, την ιστορία του τόπου μας.  Να γνωρίζουν όμως και ότι, το ύψιστο αγαθό της ελευθερίας , που τόσο αυτονόητο θεωρούμε, δεν είναι πάντα τόσο αυτονόητο και δεδομένο, αλλά κάποιοι θυσιάστηκαν, για να το απολαμβάνουμε εμείς.Κι ενώ πάντα επιδιώκουμε και εξυμνούμε την Ειρήνη, κάποιες φορές, εξαναγκαζόμαστε να πολεμήσουμε, για να υπερασπιστούμε αξίες και ιδανικά...
Και μέσα σε αυτό το πνεύμα πάντα,  εξηγώντας παράλληλα, ότι τους πολέμους δεν τους θέλουν, οι "απλοί άνθρωποι", που ζουν σε αυτές τις χώρες, αλλά κάποιοι μεγαλομανείς "αρχηγοί", αναφερθήκαμε στα γεγονότα, δίνοντας έμφαση στην εικόνα!
 Εικόνες πολέμου και ειρήνης, αλλά και εικόνες της Βέμπο, των στρατιωτών που αποχαιρετούν τους δικούς τους...  Εικόνες πολλές....Και τα παιδιά καλούνταν να επιλέξουν μια και να τη σχολιάσουν, να εξηγήσουν γιατί την επέλεξαν, τι ήταν αυτό που τους τράβηξε την προσοχή!Σε ποιες απ'άυτές τις εικόνες φαντάζονταν τον εαυτό τους, και σε ποιες δε θα ήθελαν να ζήσουν ποτέ...

Ολοκληρώνοντας τη δραστηριότητα, αυτό που προέκυψε σαν τελικό συμπέρασμα, ήταν η ομορφιά και η χαρά που απέπνεαν οι εικόνες της Ειρήνης, και όλοι μαζί ευχηθήκαμε, ποτέ, μα ποτέ ξανά πόλεμος, όχι μόνο στην πατρίδα μας, αλλά πουθενά στον κόσμο!!!!!!!!!!!!

"Φτερωτά μολύβια"... Η επόμενη μέρα!

Ένα μοναδικό τριαντάφυλλο μπορεί να είναι ο κήπος μου… ένας μοναδικός φίλος, ο κόσμος μου.
Leo Buscaglia, 1924-1998


Μετά την πραγματικά εξαιρετική παράσταση, "Τα φτερωτά μολύβια" που παρακολουθήσαμε, το θέμα της φιλίας, ήρθε για άλλη μια φορά να μας απασχολήσει και να μας δώσει αφορμή για συζήτηση και προβληματισμό. Χρειάζομαι άραγε κι εγώ φίλους; Τι κάνω με τους φίλους μου και τι μόνος; Πότε είμαι καλύτερα; Πως μπορώ να κάνω φίλους; Με νοιάζονται; Κι εγώ, τους φέρομαι σωστά; Μήπως κάποτε τους πληγώνω ή με πληγώνουν αυτοί;Πονάνε μόνο τα "χτυπήματα" και η σωματική βία ή μήπως κάποιες φορές πονάνε και οι λέξεις; Ποιες λέξεις πονάνε, Ποιες γιατρεύουν; Τι χρώμα "έχει" μια πονεμένη καρδιά και τι χρώμα μια χαρούμενη;

Και για να μην τα ξεχνάμε, γιατί...ε! τα λέμε βέβαια, αλλά κάποτε -κάποτε ξεχνιόμαστε κιόλας, αποφασίσαμε να τα γράψουμε, για να βλέπουμε τις "δύσκολες" ώρες, που ο θυμός,μας παρασύρει... Σκούρα χρώματα για τις πονεμένες καρδούλες, έντονα για τις χαρούμενες διάλεξαν τα φιλαράκια και στρωθήκαμε στη δουλειά....

Εκεί λοιπόν στην πόρτα μας, για να τα βλέπουμε όταν μπαίνουμε και βγαίνουμε...

Γιατί κάποτε οι λέξεις πληγώνουν περισσότερο από ένα χτύπημα!

και αν κάποτε...

Αν δεις ένα φίλο χωρίς χαμόγελο, δώσ’ του ένα από τα δικά σου....

" Τα φτερωτά μολύβια"

  Στα πλαίσια των δράσεων μας για την πρόληψη της σχολικής βίας είναι η παράσταση κουκλοθεάτρου από τους Φύρδην Μίγδην  «ΤΑ ΦΤΕΡΩΤΑ ΜΟΛΥΒΙΑ»

                                                                                            
Δύο συμμαθητές, ένα αγόρι και ένα κορίτσι, συγκρούονται για ένα μολύβι. Και οι δύο το διεκδικούν για δικό τους.Τσακώνονται τόσο πολύ, που να το μοιραστούν μοιάζει αδύνατο. Το μόνο που φαίνεται να τους δίνει χαρά είναι να κρατήσουν το μολύβι για τον εαυτό τους και τον άλλο μακριά!Μα είναι αυτό χαρά, αλήθεια;
Μια παράσταση κουκλοθεάτρου για φτερά και κάγκελα, δράσεις και αποδράσεις από συνήθειες που φυλακίζουν την ομορφιά του να μοιράζεσαι.
Σύλληψη, σκηνοθεσία, σκηνογραφία, εμψύχωση: Ζωή Βλάσση, Νατάσσα Ταπάκη

Περισσότερα για την ομάδα:
Η ομάδα ΦύΡδηΝ ΜΙγΔηΝ ασχολείται με το κουκλοθέατρο από το 2007 αναζητώντας μορφές θεατρικής αφηγηματικότητας και ποίησης μέσω της εικόνας, των αντικειμένων, της μουσικής και της κίνησης. Είναι  απόφοιτες του Τμήματος Θεάτρου της Σχολής Καλών Τεχνών του Α.Π.Θ.  με σπουδές στη σχολή RESAD της Μαδρίτης.

 Γνωριμία με τις ηθοποιούς μας.........

 Η παράσταση αρχίζει.....  Η Φανή και ο Πέτρος είναι εδώ...

 

 Μετά την παρασταση καταγράψαμε τις λέξεις που μας έφεραν τα φτερωτά μολύβια χαρά, δίνω, μοιράζομαι, παίζω,φίλος φιλία αγάπη.Αποφασίσαμε να κάνουμε τα φτερωτά μολύβια και πάνω τους να γράψουμε τις λέξεις που ξεχωρίσαμε.Μια ομάδα ανέλαβε δουλειά...

 και έτοιμα τα φτερωτά μολύβια..... μια άλλη ομάδα ζωγράφισε ότι την εντυπωσίασε...

Μια μοναδική παράσταση που έφερε τη χαρά................

Ασκηση σεισμού.

Άσκηση σεισμού

  Διεθνής ημέρα μείωσης  των επιπτώσεων των φυσικών καταστροφών.

Άσκηση σειμού μαζί με το 1ο Νηπιαγωγείο Μουρνιών με το οποίο συστεγαζόμαστε.

       την ώρα του σεισμού!!     

 Μετά το σεισμό κάθε τμήμα παίρνει την προκαθορισμένη θέση του

Δεν χρειάζεται πανικός, τώρα ξέρουν τι και πως.

 και μια καλλιτεχνική ματιά........