Στο Σχολείο μας, πριν από λίγο καιρό καιρό έφτασε ένα γράμμα!! (Η ανάρτηση βέβαια καθυστέρησε...στο ταχυδρομείο😅😅) Να τι έλεγε, κι εμείς αναλάβαμε δράση, γιατί και τα βιβλία αγαπάμε, αλλά και την κ. Βάγια δε θέλαμε στεναχωρημένη!!! Α.... όλα κι όλα. Όπου μπορούμε να βοηθήσουμε, βοηθάμε.
Αγαπητές
κυρίες του
4ου Νηπιαγωγείου Μουρνιών.
Είμαστε
οι «Οι φίλοι των βιβλίων που ζουν στο
δάσος».
Εδώ και πολύ
καιρό, βλέπουμε την καλή μας φίλη την κ. Βάγια Κουκουβάγια, πολύ
στενοχωρημένη!!
Ο λόγος;
Τα παιδάκια
της στο σχολείο του δάσους δεν προσέχουν όπως πρέπει τα βιβλία του σχολείου
τους. Τι κι αν λέει η κ. Βάγια συνέχεια, πως πρέπει να τα αγαπούν και να τα
φροντίζουν….
Έτσι, η κ.
Βάγια, έχασε τη φωνή της και εν μπορεί ούτε ένα κου-κου–βα να φωνάξει!! Πόσο δε
να τραγουδήσει!!!!
Δεν είναι πια
χαρούμενη…
Εμείς όμως
που την αγαπάμε πολύ γιατί είναι φίλη μας και δε θέλουμε να τη βλέπουμε έτσι,
αποφασίσαμε να τη βοηθήσουμε. Αυτό εν κάνουν οι καλοί φίλοι;
Γράψαμε αυτό
το γράμμα και της το δώσαμε να το στείλει και σε άλλα σχολεία.
Θέλει να
μάθει αν και αλλού γίνεται αυτό. Επίσης, θέλει να ακούσει τις ιδέες άλλων
παιδιών. Τι κάνουν με τα βιβλία τους και πως τα προσέχουν; Αν έχετε καμιά καλή
ιδέα, θα χαρούμε πολύ να μας την πείτε για να τη βοηθήσετε να ξαναβρεί τη χαρά
της!!
Ευχαριστούμε πολύ
φίλοι των βιβλίων που ζουν στο δάσος
Γράφουμε λοιπόν γράμματα συμπαράστασης στην κ. Βάγια, με τη βοήθεια της μαμάς,ή του μπαμπά, και τα φέρνουμε στο σχολείο για να της τα στείλουμε...
Και όχι μόνο... Συζητάμε, προβληματιζόμαστε και καταλήγουμε πως πρέπει να δώσουμε και μερικές συμβουλές στους μαθητές της, ότι κάνουμε κι εμείς δηλαδή στην τάξη μας, ώστε η κυρία Βάγιανα ξαναβρεί τη χαρά της και τα ....κου-κου -βα της!!
Για καλό και για κακό, επειδή σε κάποιους μπορεί και να μην αρέσει το διάβασμα και να προτιμούν την τηλεοπτική ενημέρωση, κάναμε και μια...τηλεοπτική εκπομπή, όπου εκθέσαμε τις απόψεις μας!!!
Ελπίζουμε και ευχόμαστε, η προσπάθειά μας να έπιασε τόπο, και η κυρία Βάγια, να είναι πια μια... χαρούμενη δασκάλα!!
